1922 (2017) WEB-DL OCR 23.976 fps runtime 01:42:34
เรียนท่านผู้เกี่ยวข้อง
ผมชื่อวิลเฟรด เลแลนด์ เจมส์ และนี่เป็นคำสารภาพของผม
สิ่งที่นำไปสู่อาชญากรรม และความเสื่อมทรามของผม..
ก็คือที่ดิน 100 เอเคอร์ ในเฮมิงฟอร์ดโฮม เนแบรสกา
อันเป็นมรดกตกทอดแก่ภรรยาผม อาร์เล็ตต์ คริสติน่า วินเทอร์ เจมส์
หลังจากที่พ่อของเธอเสียชีวิต
ผมตั้งใจว่าจะนำที่ดินนั้นมารวมกับ ไร่ 80 เอเคอร์ในกรรมสิทธิ์ของเรา
เพื่อที่วันหนึ่งจะได้ ตกทอดแก่ลูกชายผม
เฮนรี่ ฟรีแมน เจมส์
และลูกหลานของเขาสืบต่อไป
- จำได้มั้ยว่าเกียร์ถอยหลังอยู่ไหน - ครับผม
ไหนชี้ซิ
- อันกลาง - ใช่ ดี แกพร้อมแล้ว
อาจยังไปโอมาฮาไม่ได้..
หรือแม้แต่ลินคอล์น แค่ขับช้าๆ ในเฮมิงฟอร์ดโฮมละกัน
แค่นั้นก็น่าจะไม่เป็นไร
เอาละ พ่อพูดว่าอะไร
- ช้าๆ - ช้าๆ
ปี 1922 ความภูมิใจของคนเราคือที่ดิน
กับลูกชายของตน
ไม่เปรี้ยวเกิน
ไม่หวานเกิน
ใช่
กำลังพอดีเลย
เมียผม
ผู้ไม่เคยชอบชีวิตในไร่
อยากจะทำเงินจากที่ดินผืนใหม่ของเธอ
เธออยากให้เราทิ้งทั้งหมดนี้ไป
คุณคิดจะให้เราทำยังไง กับเงินทั้งหมดนี้ โดยไม่มีที่ดิน
เราก็ย้ายสิ
ย้ายไปโอมาฮา
หรือเซ็นต์หลุยส์ก็ได้
เมืองน่ะมีไว้ให้คนโง่อยู่
แม่ ผมเห็นด้วยกับพ่อนะ
ผมไม่อยากอยู่โอมาฮา หรือเมืองไหนทั้งนั้น
ไว้กินอิ่มแล้วค่อยคุยกัน
ถ้าเราตกลงกันไม่ได้ คุณก็น่าจะย้ายไปอยู่บ้านแม่คุณ
แล้วทิ้งที่ดินของพ่อฉัน ไว้ให้คุณสินะ
ไม่มีทางหรอก วิลฟ์
ก็ได้..
ถ้างั้น..
ผมขอซื้อที่ต่อจากคุณ
คุณจะซื้อได้ยังไง
ก็ต้องขอเวลากันหน่อย
8 ปี
หรืออาจจะ 10 แต่ผมจะซื้อ อาร์เล็ตต์ ผมจะจ่ายไม่ขาดสักแดง
ถ้าแค่เศษเงิน ไม่มีเลยยังดีซะกว่า
ฟาร์ริงตันจะซื้อทันทีเลย
ราคาที่พวกเขาให้บอกได้เลยว่า พวกเขาใจกว้างกว่าคุณมาก
ยังไงฉันก็มีความคิดของตัวเอง
เราขายทั้งที่ดิน 100 เอเคอร์กับไร่ ให้กับฟาร์ริงตันทั้งหมด
พวกเขาจะซื้อหมด เพื่อจะได้อยู่ใกล้ทางรถไฟ
แล้วจากนั้น..
เราก็แบ่งเงินกัน
แล้วก็หย่า
เราต่างก็รู้ ว่าคุณต้องการอะไร
แล้ว..
ใครจะ..
ลูกจะอยู่กับใครล่ะ
ฉันสิ
มันแน่อยู่แล้ว เด็กอายุ 14 ก็ต้องอยู่กับแม่
แบบนั้นไม่ยุติธรรม กับเขาเลยนะอาร์เล็ตต์
คุณจะพรากเขาไปจาก ทุกสิ่งที่เขารู้จัก
- จะทำอย่างนั้นเหรอ - ยุติธรรมเหรอ
ชีวิตมันไม่ยุติธรรมหรอก วิลฟ์
โดยเฉพาะที่นี่
ถ้างั้นผมขอ..
ขอเวลาผมคิดดูสักหน่อย
ในฐานะสามี ผมคิดว่าจะปล่อยให้กฎหมายตัดสิน
แต่มีอะไรบางอย่างห้ามผมไว้
ไม่ใช่ว่ากลัวเพื่อนบ้านเอาไปพูด หรือชาวบ้านนินทา
เปล่า เป็นเพราะอย่างอื่น
ผมเริ่มเกลียดเธอขึ้นมา
นั่นแหละที่ห้ามผมไว้
ให้ตายสิ วิลฟ์ ฉันตกใจแทบแย่
มีอะไร
ผมตัดสินใจแล้วว่า คุณต้องไม่ขายที่ดิน 100 เอเคอร์
อ๋อ เหรอ
ถ้าไม่อยากมีเรื่อง
พวกฟาร์ริงตัน ต้องมีเรื่องกับคุณแน่ วิลฟ์
แน่นอน และฉันจะยิน..
(อาหารสัตว์และเมล็ดพืช ลาร์สโอลเซนแอนด์โค โทร. 476)
ผมเชื่อว่าต้องมีคนอีกคน..
แฝงอยู่ในตัวเราทุกคน
คนแปลกหน้า
คนที่วางแผนร้าย
เฮนรี่
ลงมาทำอะไรในนี้ ไอ้หนู..
แชนนอน
คุณเจมส์
เธอน่าจะกลับบ้านไปก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับเฮนรี่
ค่ะ
พรุ่งนี้เจอกันนะ
พรุ่งนี้เจอกัน
มีอะไรครับพ่อ
ฤดูใบไม้ผลินั้น เฮนรี่ไปจี๋จ๋ากับ แม่สาวคอทเทอรี่ข้างบ้าน
ฉันตั้งใจจะเอาดอกไม้ มาฝากเธอได้สักพักแล้ว
เฮนรี่ นี่มัน..
มันสวยมาก
ไปหาแจกันเถอะ
และคนวางแผนร้ายก็คิดว่า เขาอาจใช้สิ่งนี้ให้เป็นประโยชน์ได้
จะไม่มีแชนนอนในชีวิตแกอีกต่อไป
ไม่มีพ่อด้วย
แล้วพ่อจะทำยังไง
อ๋อ..
บางทีทางเดียวที่ทำได้
ก็คือเลือกสิ่งที่เราต้องมีในชีวิต
อย่ายอม
ต่อให้จะมีใครต้องเจ็บก็ตาม
ต่อให้จะมีใครต้องตายด้วย
พ่อ
จะบอกให้นะ..
ถ้าไม่มีแม่เขาสักคน
ทุกอย่างก็จะเป็นอย่างที่เคยเป็น
ข้อถกเถียงทั้งหมด ก็จะหมดไป
เราจะอยู่ที่นี่ได้อย่างสงบสุข
พ่อเสนอทุกอย่างที่มี เพื่อให้แม่ไปซะ แต่เธอก็ไม่ยอมไป
นั่นเป็นทางเดียว ที่พ่อจะทำได้แล้ว
ที่เราจะทำได้
เฮนรี่
มาจุ๊บแม่ก่อน
ลูกเป็นอะไรไป
เปล่าครับ แม่
ผมไม่เป็นอะไร
ผมขอกินเบียร์ได้มั้ย
กินให้หมดเลยก็ได้
แต่พรุ่งนี้ไม่ได้แล้วนะ
วันมะรืนด้วย จะบอกให้
ชายหรือหญิงที่ถูกฆ่า
ไม่ได้ตายเพราะประสงค์ของพระเจ้า แต่ตายเพราะน้ำมือมนุษย์
และถ้าเธอจากไป ก่อนที่จะสำนึกบาป
ถ้างั้น..
ความผิดทั้งหมดก็จะได้รับการอภัย
แต่ทีนี้เราล่ะ พ่อ
เราจะไม่ตกนรกกันหมดเหรอ
แกพูดแบบนี้ได้ยังไง ทั้งที่เห็นสวรรค์อยู่รอบตัว
แต่แม่แกตั้งใจจะ ผลักไสเราให้ตกสวรรค์
คิดดูสิ
ถ้าเธอไปโอมาฮาจริงๆ
ก็เท่ากับยิ่งขุดหลุมลึกสู่ยมโลก
ถ้าแม่เขาพาแกไปด้วย
แกก็จะกลายเป็นเด็กเมือง
ลืมทั้งหมดนี่ซะ แล้วก็..
ไปหัดวิถีคนเมือง
เริ่มขุดหลุมของตัวเอง
ไม่กินก็อดข้าวไป เฮนรี่
ลูกเลือกได้
ส่วนคุณ ก็นั่งไปเฉยๆ
พอเถอะ
- ลูกว่าอะไรนะ - ผมบอกว่า..
พอเถอะ เราจะได้เป็น ครอบครัวกันเหมือนเดิม
ทนายรับรองว่าที่ดินเป็นของฉัน..
ฉันจะทำอะไรกับมันก็ได้
และฉันจะขาย
คุณก็นั่งอยู่ตรงนี้ ดมกลิ่นหมูย่างไป
ทำอาหารกินเอง ทำเตียงเอง
แต่ลูกจะไปโอมาฮากับแม่
แม่จะเปิดร้านเสื้อผ้า
นั่นแหละความยุติธรรมของแม่
อย่าหลอกฉันนะ วิลฟ์
เปล่านะ ผมกับเฮนรี่ คุยกันเยอะมากเรื่องนี้
เขาอยากไป
อย่างน้อยก็ลองดูสักตั้ง
ผมว่าผมจะหางานช่างทำ
รถยนต์ รถบรรทุก แต่..
ส่วนใหญ่เป็นเครื่องจักรในไร่
ถ้าผมทำให้ รถแทร็กเตอร์เก่าๆ นั่นทำงานได้..
ผมก็น่าจะทำให้อะไรๆ ทำงานได้ทั้งนั้น
คุณไม่หลอกฉันนะ
เฮนรี่เกลี้ยกล่อมคุณเหรอ
ใช่ เขาพูดจนผมคล้อยตาม..
มันน่าจะดีกว่า..
ถ้าลองเข้าไปมีความสุขในเมืองดู
ดีกว่าอยู่ที่นี่ตัวคนเดียว จมอยู่กับอะไรที่..
ต้องเป็นความทุกข์ยากแน่
ลูกชายพูดจามีเหตุผลแล้วพ่อก็ฟังเหรอ
หลังจากรอมานาน
ฮัลเลลูยาห์
ถ้าผมไม่ฟังคงโดนตีหัวน่ะ
ก็ไม่เลวนะ ไม่เลวเลย
เฮนรี่ ออกมานี่เร็ว มาฉลองกัน
- เฮนรี่ - พอเถอะ
ในที่สุดเราก็อยู่ด้วยกันพร้อมหน้า
- สามีฉันได้สติซะที - หยุดเถอะ
ให้ตาย
ถ้าคุณทำตัวดีนะ วิลฟ์ คีนนี้ฉันมีรางวัลให้
ไม่ต้องทำเขินหรอก แม่เห็นนะ ลูกกับแชนนอน คอทเทอรี่น่ะ
หน้าก็สวย หุ่นก็ดี
ถ้ายังไม่เคยแตะต้องละก็ ลูกก็โง่มาก
แต่ระวังหน่อย อายุ 14 สำหรับที่นี่ ไม่เด็กเกินกว่าจะแต่งงานนะ
ใช่แล้ว
แด่แชนนอน คอทเทอรี่ กับนมตู้มของเธอในอนาคต
ถ้าลูกฉันไม่รู้ ว่าหัวนมเธอสีอะไร เขาก็ช้าบรมเลย
แต่ต้องแน่ใจว่า เวลาลูกอยู่กับเธอในดงข้าวโพด
หรือหลังโรงนา ห้ามจิ้มเด็ดขาด
จะสำรวจตรงไหนได้หมด แล้วก็แค่ถูๆ ไถๆ เอา
ให้มังกรพ่นน้ำ ก็เป็นอันเรียบร้อย
แต่อย่าเข้ามาทำในบ้านนะ..
เดี๋ยวจะโดนขังเหมือนพ่อกับแม่
ได้แล้ว
ปล่อยนะ
ฉันอยากจะนอน
เดี๋ยวได้นอนแน่
เอาละ
เกือบถึงแล้ว
มาเร็ว
ใกล้แล้ว
ถึงแล้ว
แม่จะพูดถึงแชนนอน แบบนั้นไม่ได้
แต่เธอจะพูด
แม่เขาก็เป็นแบบนี้
แกก็รู้
พระเจ้าสร้างเธอมาแบบนี้
จริงมั้ยล่ะ
เธอจะแยกลูกกับแชนนอน ออกจากกันด้วย พ่อรับรองได้เลย
ถ้าเรายอม
พ่อหาทนายสักคนไม่ได้เหรอ
แกคิดว่าทนายที่พ่อมีปัญญาจ้าง
จะสู้กับทนายที่ฟาร์ริงตัน หามาเล่นงานเราได้เรอะ
แม่แกเขาอยากได้ที่ 100 เอเคอร์ด้วย
และตั้งใจจะขายให้พวกเขาไป
นี่เป็นทางเดียวนะไอ้หนู
แต่แกต้องช่วยพ่อ
ตกลงมั้ย
ผมหวังให้มีวิธีอื่นอีก
พ่อก็เหมือนกันไอ้หนู
พ่อก็เหมือนกัน
นี่เป็นบ้านของเรา
นี่เป็นที่ที่เราควรอยู่
แกยินดีจะสู้เพื่อมันมั้ยล่ะ
แกยินดีจะสู้เพื่อมันมั้ย
พ่อแค่..
ไม่รู้สิ..
ใช้หมอนหรืออะไรไม่ได้เหรอ
มันช้าเกินไป
ทรมานเกินไป
เธอจะดิ้น
แม่จะขึ้นสวรรค์ใช่มั้ย
แป๊บเดียวก็เสร็จ
เอาเลยไอ้หนู
ลงมือเลย
ลาก่อนครับแม่
ลาก่อน
ไม่นะ
โธ่เว้ย
ขยับไปให้พ้น
- เราต้องจับแม่แกพลิกตัว - ปล่อยฉันนะ
อย่ามาขวางสิ
ในปี 1922..
ผมฆ่าเมียตัวเอง
โดยมีลูกชาย..
คอยช่วยอยู่ด้วย
นี่เป็นเรื่องที่ผมเสียใจ
มันน่าขมขื่นใจ ยิ่งกว่าอาชญากรรมที่ทำซะอีก..
ด้วยเหตุผลที่ จดหมายฉบับนี้จะบอกต่อไป
เอาละ
ใกล้แล้ว
ไม่มีหลุมฝังศพ
- ไม่มีหลุมฝังศพแม่นี่ - ไอ้หนู..
เฮนรี่
ไอ้หนู
นี่แหละ
ตรงนี้แหละ นี่เลย
โอเค
เอาละที่รัก
มานี่
เข้าไปในบ้านนะ
ไปเอาถังเช็ดล้างทั้ง 2 ใบ จากห้องเตรียมอาหาร
ไปเอาถังนมจากโรงนามาด้วย
ใช้ปั๊มในครัวรองน้ำให้เต็ม..
แล้วเอาสบู่ที่แม่เก็บไว้ในครัว มาละลายน้ำด้วย
ใต้อ่างล้างจานน่ะ ไปเลย
ผมต้องต้มน้ำด้วยมั้ย
ไม่ต้อง
น้ำเย็น
ดีที่สุดที่จะล้างเลือด
ไปสิ
คืนนั้นผมได้ค้นพบสิ่งที่คนส่วนใหญ่ ไม่เคยต้องเรียนรู้
ฆาตกรรมเป็นบาป
ฆาตกรรมคือความเสื่อมทราม
แต่ฆาตกรรมก็เป็นงานด้วย
ผมว่าวันนี้ คงไปโรงเรียนไม่ไหวครับพ่อ
คนอื่นเห็นหน้าผม ก็อาจจะรู้เลย โดยเฉพาะแชนนอน
ไว้วันจันทร์ค่อยไปก็ได้
บอกครูว่าเป็นไข้หวัดใหญ่
ไม่อยากเอาเชื้อไปติดเพื่อนในห้อง
เฮ้ย
อย่ายุ่งกับศพนะ
ในสมัยนั้น อะไรก็เกิดขึ้นได้ในไร่
อยู่ๆ มันก็เกิดขึ้น
ไม่มีใครสังเกตเห็นอะไร อย่าว่าแต่จะแจ้งความเลย
ในสมัยนั้น..
เมียของใครก็ถือเป็นเรื่องของคนนั้น
ถ้าเธอหายตัวไป..
เรื่องมันก็จบแค่นั้น
เอาไปหมดทุกอย่างคงไม่ดี
เธอเดินออกจากบ้านไป และขนของไปเท่าที่จะขนไหว
ทำไมเธอไม่เอารถไป
ก็เพราะผมจะได้ยินเสียงสตาร์ตรถ แล้วห้ามเธอไว้น่ะสิ
(อาหารสัตว์และเมล็ดพืช ลาร์สโอลเซนแอนด์โค)
วิลเฟรด เจมส์ใช่มั้ย
ผม แอนดรูว์ เลสเตอร์ เป็นทนาย
ก่อนที่เราจะจับมือกัน..
คุณน่าจะบอกหน่อยว่า คุณเป็นทนายให้ใคร คุณเลสเตอร์
ตอนนี้ผมได้รับการว่าจ้าง จากบริษัทปศุสัตว์ฟาร์ริงตัน
แห่งชิคาโก โอมาฮา และเดมอยน์
ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ว่าต่อไป แต่หดมือกลับได้เลย
ไม่ได้รังเกียจนะ
เป็นไงบ้าง ลาร์ส
ก็พอทน
แต่คอแห้ง ขออะไรดื่มหน่อยสิ
เอาเลย นายรู้นี่ว่ามันอยู่ไหน
ทั้งหวานทั้งเย็นเหมือนเคยสินะ
ผมเองก็อยากดื่มนะ คุณเจมส์
อ๋อ ใช่ ผมก็ด้วย
ซ่อมรั้วนี่มันร้อนน่าดู
ไม่ร้อนเท่า นั่งรถของลาร์สมา 20 ไมล์แน่ๆ
ก้นผมคงไม่มีวันเหมือนเดิมอีก
เราน่าจะไปดื่มกันข้างในนะ คุณเจมส์
- จะได้เย็นขึ้นหน่อย - ก็คงเย็นนะ
แต่ผมไม่เชิญคุณเข้าบ้าน เหมือนกับที่ไม่จับมือด้วย
- หวัดดีครับ คุณโอลเซน - เฮนรี่
คุณมานี่คงมีธุระ เมียผมสินะ
ใช่แล้ว
เธอส่งคุณมาทำไม
ภรรยาคุณไม่ได้ส่งผมมาครับ คุณเจมส์
ที่จริงแล้วผมมาตามหาเธอต่างหาก
งั้นก็พิสูจน์ได้เลย
พิสูจน์อะไร
เธอหนีไปน่ะสิ คุณเลสเตอร์
ออกจากบ้านไป
แวบออกไปกลางดึก
จะเรียกว่าอะไรก็แล้วแต่
นั่นแหละ
แต่..
ผมคงต้องบอกว่า..
ผมเข้าใจว่า เธอเบื่อพวกคุณนั่นแหละ
พอๆ กับที่เบื่อผม
และลูกชายที่เธอเบ่งออกมาด้วย สวัสดี
ขอโทษนะ ที่ผมต้องพูดแบบนี้..
ทั้งหมดนี้มันดูแปลกๆ สำหรับผมนะ คุณเจมส์
แปลกมากจริงๆ
ถ้าดูจากจำนวนเงิน ที่ลูกความผมพร้อมจะจ่าย
สำหรับที่ดินผืนนั้น
พูดได้ว่า การพยายามเอาชนะผู้หญิงคนนั้น..
ก็เหมือนพยายาม แปะเยลลี่ติดประตูนั่นแหละ
ผมขอดูในบ้านได้มั้ย
นี่ เฮนรี่
บอกผู้ชายคนนี้ซิ ว่าแม่แกอยู่ไหน
ผม.. ผมไม่รู้ครับ พ่อ
ไม่ต้องมาบอกพ่อ บอกเขาสิ
คุณเรียกผมออกจาก โต๊ะอาหารเช้าวันศุกร์..
ก็บอกได้แค่นี้แหละ
แม่ไปแล้ว เก็บของไปจากบ้าน
เรื่องจริงเหรอหนู
จริงครับ
ผมกลับเข้าบ้านได้รึยัง มีการบ้านต้องทำให้ทันกับที่ลาป่วย
- ไปสิ อย่าลืมว่าเวรแกรีดนมนะ - ครับผม
เรื่องนี้ยังไม่จบหรอกนะ
ผมทำดีรึยังครับพ่อ
แกทำได้ดีมาก ไอ้หนู
เราจะโดนจับได้มั้ย
เราจะติดคุกรึเปล่า
- เมื่อไหร่เราจะเติมน้ำในบ่อ - ยัง
ทำไมล่ะ
จะบอกให้นะ..
ไม่ช้าก็เร็ว เขาต้องพานายอำเภอโจนส์ไปที่นั่น
บ่อที่น้ำเต็มอาจทำให้เขาสงสัย ว่าทำไมถึงใส่น้ำลงไป
มันเร็วเกินไป
แต่เรามีบ่อที่ยังมีน้ำเต็มอยู่..
และมีเหตุผลที่ดีด้วย
หมุนตัว ระวังช่วงก้นด้วย
มาเร็ว
นั่นแหละ มาเลย
- มาเร็ว - พ่อ เราไม่..
มาสิ
ทีนี้ยังไงต่อ
ทำให้มันหยุดร้องสิ
ทำอะไรหน่อยสิ
สวัสดี หนุ่มๆ
บ่ายนี้งานหนักสินะ
ผมผิดเองแหละ
วัวตัวนึงตกลงไปในบ่อเก่า
- งั้นเรอะ - ใช่
น้ำมะนาวสักแก้วมั้ยล่ะ นายอำเภอ
ฝีมืออาร์เล็ตต์นะ
เธอกลับมาแล้วเรอะ
เปล่า เธอขนเสื้อผ้าตัวโปรดไป..
แต่ทิ้งน้ำมะนาวเอาไว้
เฮนรี่ เข้าบ้าน
- ไปเอามาให้นายอำเภอสักแก้ว - ได้ครับ
ขึ้นมาหลบแดดก่อนสิ
หลบแดดฟังดูดีนะ แต่ผมว่าผมยืนดีกว่า
คุณคงรู้นะว่า ที่ผมมาไม่ใช่เพราะอยากมาเอง
ผมแปลกใจที่คุณไม่มีเลสเตอร์ ซ่อนตัวอยู่หลังรถนั่นด้วย
เขาก็อยากมา แต่ผมห้ามไว้เอง
เขาบอกด้วยว่าเขาอยากได้หมายค้น แต่ผมบอกไปว่าไม่ต้องหรอก
ผมบอกว่าคุณจะให้ผมตรวจดูจนทั่ว หรือไม่ให้ก็แล้วแต่
ผมไม่ให้เขาเข้าบ้าน เพราะถือว่าเขาเป็นศัตรู
ต่อให้เป็นเทวทูตจอห์น ผมก็ถือเป็นศัตรู
ถ้าเขามาที่นี่ ในนามของโคล ฟาร์ริงตัน
มาเลย
ห้องสวยดีนะ
ได้แสงเช้าด้วย
ส่วนใหญ่ช่วงบ่ายก็ยังเย็นอยู่นะ..
แดดส่องอีกด้านน่ะ
ทางนี้
ขอดูหน่อย
- เสื้อผ้าเต็มเลย - ใช่
อาร์เล็ตต์ชอบเสื้อผ้ามาก มีแค็ตตาล็อกไว้สั่งของทางไปรษณีย์
แต่ในเมื่อเธอหิ้วกระเป๋า ไปได้แค่ใบเดียว..
- เรามี 2 ใบ อีกใบยังอยู่ - นั่นสิ
- ในมุมหลังห้องนั่นน่ะ - ใช่
ผมต้องบอกว่า เธอเอาไปเฉพาะตัวที่เธอชอบที่สุด
นี่ไง เธอมีกางเกง 2 ตัว..
แล้วก็มียีนส์สีน้ำเงินตัวนึง..
มันหายไปด้วย
แต่..
เธอไม่ค่อยชอบใส่กางเกงหรอก
แต่กางเกงน่ะ เหมาะสำหรับเดินทางไม่ใช่เหรอ
จะชายหรือหญิง กางเกงก็เหมาะที่จะใส่เดินทางนะ
ผู้หญิงน่าจะเลือกกางเกง ถ้ารีบนะ
ก็คงงั้น
คือว่า..
แม่เอาเครื่องประดับไปด้วย..
รูปตากับยายด้วย
จริงเหรอ
ก็น่าจะเอาไปไม่ใช่เหรอ
ห้องสวยดีนะ
บ้านก็สวย ผู้หญิงต้องเป็นบ้าไปแล้ว
ถ้าจะทิ้งห้องสวยๆ บ้านสวยๆ แบบนี้ไป
แม่พูดถึงในเมืองเป็นประจำ
แม่คิดที่จะเปิดร้านเสื้อผ้าน่ะ
- เหรอ - ใช่ครับ
แต่จะทำอะไรแบบนั้น ก็ต้องใช้เงินสักก้อนไม่ใช่เหรอ
เธอได้ที่ดินหลายเอเคอร์จากพ่อ
ดูเหมือนจะมีรองเท้าผู้หญิง อยู่ข้างใต้นั่น
ใส่หลายหนแล้วด้วย แบบนี้เหมาะกับการเดินทางดีนะ
คงไม่คิดว่า เธอเดินเท้าเปล่าออกไปใช่มั้ย
เปล่า ผมคิดว่าเธอใส่รองเท้าผ้าใบไป
พอดีว่ามันเป็นรองเท้าที่หายไปด้วย
ก็นั่นแหละ..
จะต้องมีใครสักคนแวะมา..
รับเธอไป เอารถมารับ ก่อนที่เธอจะคิดอะไรรอบคอบ
- ผมเดาว่างั้น - ใช่ ผมก็เหมือนกัน
เอาละ นายอำเภอ..
ถ้าหมดธุระแล้ว ผมกับลูกชาย ขอตัวกลับไปทำงานนะ
บ่อไร้ประโยชน์นั่น น่าจะเติมน้ำไว้ตั้งแต่ 3 ปีก่อน
นางวัวแก่ตัวนึงหนีออกจากโรงนา
เอลฟิสน่ะ
มันชื่อเอลฟิส
มันออกจากโรงนา ตัดสินใจจะเดินเล่นบนฝาปิด
น่าเสียดายที่มันจะตายก็ไม่ตาย
ผมเลยต้องยิงมัน
มาสิ มาหลังบ้าน ผมจะให้คุณดู
ไม่ละ ไม่ต้อง ไว้วันหลังละกัน
ขอบคุณสำหรับน้ำมะนาว และที่ต้อนรับอย่างดี
ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้ ในเมื่อศัตรูคุณส่งผมมา
อ๋อ ไม่เป็นไร นายอำเภอ
เราทุกคนมีหน้าที่ของตัวเอง
เขาไม่สนใจมองด้วยซ้ำ
ถ้าพระเจ้าให้รางวัลเราที่ทำความดี
ซาตานก็อาจจะตบรางวัลเรา เมื่อทำเรื่องชั่วร้าย
ผมบอกเวลาแน่นอนไม่ได้ แต่เป็นฤดูร้อนที่อากาศดี
ความร้อนและแสงแดด เหมาะกับข้าวโพด และฝนตกเพียงพอ
อีกไกลนะ
เอาเลยไอ้หนู
เฮนรี่ไม่ได้เคร่งเครียดตลอดเวลา ในฤดูร้อนนั้น
และแชนนอน คอทเทอรี่คือสาเหตุ
คุณเจมส์
ว่าไงหนู
คือ..
เฮนรี่ไม่สบายรึเปล่าคะ
ไม่สบายเหรอ
ไอ้หนูมันแข็งแรงอย่างกับม้า
กินจุอย่างกับม้าด้วย ใช่มั้ยล่ะ
ค่ะ
หนูรู้ แค่ว่า..
เขาไม่เหมือนเดิม
หนูเคยรู้เสมอว่าเขาคิดอะไร แต่..
ตอนนี้หนูไม่รู้แล้ว
เขาคิดมาก
- เหรอ - ค่ะ
คุณไม่เห็นเหรอคะ
พระเจ้า..
เขาก็ดูเป็นปกติดีสำหรับฉัน
แต่เขาชอบเธอนะ แชนนอน
มากด้วยนะ
เธออาจจะเห็นว่าเขาคิดมาก แต่เขาอาจจะแค่เป็นไข้ใจก็ได้
หนูรู้ค่ะ หนูก็คิดแบบนั้น แต่ว่า..
คุณเจมส์คะ ถ้า..
ถ้าเขาไปจี๋จ๋ากับคนอื่น สาวสักคนที่โรงเรียน..
คุณจะบอกหนูใช่มั้ยคะ
แชนนอน..
ฤดูร้อนน่ะเป็นช่วงทำงานหนัก
ยิ่งอาร์เล็ตต์ไม่อยู่แล้ว
ฉันกับแฮงค์ก็ยิ่งงานยุ่ง ยุ่งกว่าคนงานแขนเดียวเสียอีก
เขาเลยอาจไม่ค่อยมีเวลามาคุยกับเธอ อย่าว่าแต่สาวอื่นเลย
ค่ะ หนูแค่..
เดี๋ยวนี้เขาเงียบๆ น่ะ..
อารมณ์เสียง่าย
บางทีหนูต้องเรียกชื่อเขาซ้ำ สองหนสามหน
กว่าเขาจะได้ยินและขานรับ หนูพยายามที่จะ..
เรื่องเดียวที่เธอควรกังวลนะ คือดึงเขากลับมาอยู่ในร่องในรอย
ถ้าเขาออกนอกลู่นอกทาง
เด็กหนุ่มๆ มันเลือดร้อนน่ะ
ใช่มั้ยล่ะ
ค่ะ
คุณเจมส์คะ
หนู.. หนูเสียใจด้วยจริงๆ เรื่องคุณนายเจมส์
ผมรู้ว่าพ่อคิดว่า ผมอาจเผลอบอกแชนนอน หรือนายอำเภอ แต่..
พ่อไม่ต้องกังวลเรื่องผมหรอก
งั้นก็ดี แค่นี้แหละ เฮนรี่ ไปนอนเถอะ
แฮงค์
เธอไม่ชอบเวลาพ่อเรียกผมแบบนั้น
เอาละ แฮงค์
ไปนอนซะ
ท่อนั้นต่อไปยังที่เดียว ที่เดียวเท่านั้น
พ่อครับ เกิดอะไรขึ้น
พ่อคิดว่าได้ยินเสียงหมาจิ้งจอก พยายามเข้ามาในโรงนาน่ะ
หมาจิ้งจอก
- ผมไม่เห็นหมาจิ้งจอกมาตั้ง.. - กลับไปนอนเถอะ แฮงค์
พวกมันจะตายอยู่ในความมืด
ถ้าไม่ขาดอากาศหายใจไปเสียก่อนนะ..
เฮนรี่กลับจากโรงเรียนเย็นวันนั้น
พร้อมกับเอาข่าวมาบอก
เธออายุแค่ 15 เองนะไอ้หนู
คนอื่นอายุแค่นั้นก็แต่งงานแล้ว
พระเจ้า พ่อไม่มีเงิน ให้แกไปสร้างครอบครัว เข้าใจมั้ย
อาจจะสักปี 25 ถ้าพืชผลและราคายังดีอยู่นะ
- แต่ตอนนี้ ไม่มีอะไรที่.. - เราควรจะมีเงินพอ
ถ้าพ่อไม่งี่เง่าเรื่องที่ดิน 100 เอเคอร์ เราคงมีเงินเยอะเลย
แม่ต้องมีให้ผมแน่
- แม่จะไม่พูดกับผมแบบนี้ - แม่แกจะพูดแรงกว่านี้น่ะสิ
แถมหัวเราะใส่ด้วย
แม่แกบอกเองว่า..
ให้เก็บไอ้หนูของแกไว้ในกางเกง
ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่ที่เธอพูด จะหยาบคายและใจร้าย..
- แกก็ควรจะเชื่อฟัง - แม่จะช่วยผมแก้ปัญหานี้
เงินแก้ปัญหาได้ทุกเรื่อง
แกหลบไปก่อนดีกว่า
แกลืมไปแล้วว่า แม่แกน่ะควักยากขนาดไหน
แกลืมเร็วเกินไปจนไม่ดีกับตัวเอง
พ่อจะช่วยแกให้ดีที่สุด ไอ้หนู
ก็สมควรนะ
ฮาร์ลาน คอทเทอรี่ มีฐานะดีกว่าชาวไร่ส่วนใหญ่
ในช่วงปี 1916 ถึง 1922
สัตว์น่ะ
และฮาร์ลานก็ดีกับผมเสมอ
ผมคิดเสมอว่า เราไม่ใช่แค่เพื่อนบ้านกัน
แต่เป็นเพื่อนที่ดี
แต่ในเวลานั้น ผมเกลียดเขาชะมัด
ไม่ใช่เพราะ เขามาเรียกร้องกับผมเรื่องลูกชาย
ไม่ใช่เลย
แต่เพราะรถคาดิลแล็คสีน้ำเงิน ที่เขามีต่างหาก
เพราะโรงนาหลังใหม่ที่ทาสีแดงสด
เพราะระบบท่อประปาในบ้าน
แต่ที่สำคัญที่สุด..
เพราะเมียไร้อารมณ์หัวอ่อนของเขา ที่รับคำอย่างอ่อนหวาน
ไม่ว่าจะเป็นปัญหาอะไร
คุณว่ายังไงก็อย่างนั้นค่ะ
อันดับแรก แชนนอนจะต้องไปทันที
ไปอยู่บ้านพักคาทอลิก สำหรับเด็กสาวในโอมาฮา
แกยังไม่รู้ แต่แกจะต้องไป นั่นแหละดีแล้ว
ฟังดูเหมือนบ้านเด็กกำพร้า
ไม่ใช่บ้านเด็กกำพร้า
มันเป็นสถานที่ที่สะอาด ดูแลดี และพลุกพล่าน
เท่าที่ฉันได้ยินมา
แกจะทำงานบ้าน เรียนหนังสือ แล้วก็คลอดลูกในอีก 4 เดือนข้างหน้า
แล้วเราก็จะยกเด็กให้คนอื่นไป แล้วแกก็จะกลับบ้านได้
แล้วจะให้ฉันทำอะไร
ฉันว่าฉันต้องมีหน้าที่แน่
นี่ประชดฉันเหรอ วิลฟ์ ฉันรู้ว่าปีนี้นายเจอปัญหาหนัก
- แต่ฉันไม่ทนให้นายประชดฉันนะ - ฉันไม่ได้ประชด
แต่นายต้องรู้ว่า นายไม่ใช่คนเดียวที่โมโห..
และอับอายนะ
บอกมาว่านายต้องการอะไร
ก็ได้
ฉันรู้ว่านายไม่ได้ร่ำรวย..
แต่ถึงเวลาแล้วที่นายจะต้อง มาร่วมรับผิดชอบด้วย
ช่วงที่อยู่บ้านพักนั่น ต้องใช้เงิน 300 ดอลลาร์
เหรอ
ฉันรู้ว่านายไม่มีเงิน 150 ดอลลาร์ มาจ่ายหรอก
แต่นายก็น่าจะมีสัก 75 นะ
ฉันช่วยไม่ได้หรอก
อาร์เล็ตต์ทำเอาฉันหมดตัวเลย ตอนที่หนีไป
ก็ไปกู้ธนาคารมาอีกก้อนสิ นายจ่ายงวดสุดท้ายแล้วนี่
ฉันขายพืชผล เพื่อเอาเงินไปคืนธนาคาร ตอนนี้ฉันไม่มีแล้ว
ฉันมีที่ดิน..
ฉันมีบ้าน
ก็แค่นี้แหละ
งั้นนายก็ไปหามา
จำนองบ้านนี้ ถ้านายต้องทำ
นายต้องช่วยลงเงิน 75 ดอลลาร์
แลกกับการที่ลูกชายนาย ไม่ต้องเปลี่ยนผ้าอ้อมตอนอายุ 15
ฉันว่ามันน้อยเกินไปด้วยซ้ำ
แล้วถ้าฉันหาไม่ได้ล่ะ ฮาร์ล
แล้วจะยังไง
ฉันจะไป
และจะไม่มาทวงเงินนาย
ถ้านายไม่มี.. ก็คือไม่มี
แต่อย่าบอกว่านายหาไม่ได้ เพราะฉันรู้ดีกว่านั้น
นายน่าจะปล่อยให้ เมียขายที่ให้ฟาร์ริงตันนะ วิลฟ์
ถ้านายยอม เธอก็จะยังอยู่ที่นี่
แล้วนายก็จะมีเงินในมือ
ลูกสาวฉันก็จะไม่ต้อง..
มาเจอเรื่องแบบนี้
พวกเขาจะส่งเธอไปอยู่แบบนั้นไม่ได้
พวกเขาทำได้และจะทำด้วย
แล้วอย่าคิดทำอะไรโง่ๆ หรือดันทุรังนะ
แกมีแต่จะทำให้เรื่องมันแย่ลง
เราหนีกันไปก็ได้
คิดดูสิ
ถ้าเราหนีพ้นจากเรื่องที่ทำได้ล่ะ
ใช่มั้ยล่ะ
มันน่าอาย
เราหนีตามกันไปอยู่โคโลราโดก็ได้
แกไปไม่ได้..
เพราะแกไม่มีเงิน
เงินแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง จริงมั้ย
ฉันว่าไม่มีเงินทุกอย่างก็พัง ไอ้หนู
พ่อรู้ดี
แชนนอนก็จะรู้ ยิ่งตอนนี้เธอมีลูกต้องระวังด้วย
- แล้วแกก็จะรู้ - ไม่หรอก ถ้าพวกเขาให้เธอทิ้งลูก
ความรู้สึกผู้หญิงไม่เปลี่ยนหรอก เวลามีเด็กในท้องน่ะ
เด็กจะทำให้ผู้หญิงรู้สึกฉลาดขึ้น..
อย่างที่ผู้ชายไม่เข้าใจหรอก ไอ้หนู
พ่อไม่ได้หมดความนับถือแก แค่เพราะว่าแกมีลูกหรอกนะ
หรือเธอ แกไม่ใช่คนแรก
แล้วก็ไม่ใช่คนสุดท้ายแน่ๆ
แต่แกจะไม่.. นี่
แกจะไม่ขอให้ผู้หญิงท้อง 5 เดือน..
หนีไปกับแก
พ่ออย่ามาบอกว่าผมต้องทำอะไร
พ่อปาดคอแม่โดยไม่ให้ มีเลือดเลอะเทอะยังไม่ได้เลย
ที่ฉันทำไป..
ก็เพื่อเราสองคน
แต่ที่ดิน 180 เอเคอร์จะมีค่าอะไร ถ้าฉันไม่มีใคร ที่จะให้เป็นมรดก
มีอีกทางนึงนะ พ่อ
พ่อก็รู้ว่ามี
พ่อทำทุกอย่างพัง
ไอ้หนู
พ่อทำให้ผมพัง
ไอ้หนู
เขาไปโรงเรียนในวันต่อมา โดยไม่เถียงอะไรอีก
คงเพราะว่าผมยอมให้เขาขับรถไป
พอเขาไปแล้ว
ผมก็เริ่มค้นบ้าน
ผมอยากรู้ว่า เธอซุกอะไรไว้บ้างรึเปล่า..
อย่างที่ผมเล่าให้นายอำเภอฟัง
แต่ละครั้งผมไม่เจออะไรเลย จนเริ่มเชื่อว่าต้องมีอะไรสักอย่าง
กองทุนเฮมิงฟอร์ดโฮม จะให้คุณกู้ 35 ดอลลาร์มั้ย
แน่อยู่แล้ว
แต่คุณไม่ต้องการเงิน 35 ดอลลาร์หรอก
ผมเสียใจที่ต้องบอกว่าผมต้องการ
ไม่หรอก
คุณต้องการ 750 ต่างหาก นี่แหละที่คุณต้องการ
และคุณจะได้ไปวันนี้ คุณอยากบอกผมเหรอว่า
คุณไม่ต้องปรับเปลี่ยนอะไรใหม่ อย่างหลังคาที่ต้องซ่อม
ซื้อวัวควายเพิ่ม
หรืออาจจะต่อท่อประปาในบ้าน เหมือนคนแถวบ้านน่ะ
สุดท้ายคุณก็อาจจะซ่อมแซมอะไร ที่มันบานปลาย เกินกว่ามูลค่าจำนอง
คุ้มค่าเงินนะ วิลฟ์
คุ้มจะตาย
ข้อเสนอใหม่นี่..
ผมต้องขอเวลาคิดหน่อย
ผมควรจะปรึกษาลูกชายก่อน เฮนรี่น่ะ
หรือแฮงค์ อย่างที่ตอนนี้เขาชอบให้เรียก
นั่นแหละ
เขาโตขึ้นจนถึงวัยที่ ผมต้องปรึกษาเขาแล้ว
ทุกอย่างที่ผมมี สักวันก็ต้องเป็นของเขาหมด
พ่อครับ ผมเอารถไปนะ
พ่อคงรู้ว่าผมจะไปไหน
ปล่อยผมไปเถอะ
ผมรู้ว่าพ่อจะส่งนายอำเภอโจนส์ มาตามผมกลับก็ได้
แต่ถ้าพ่อทำแบบนั้น ผมจะแฉให้หมด
พ่ออาจคิดว่าผมจะเปลี่ยนใจ เพราะผมยังเด็ก แต่ผมไม่เปลี่ยนใจแน่
ถ้าไม่มีแชน ผมก็ไม่สนอะไรอีกแล้ว
ผมรักพ่อนะครับ ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมถึงรัก
เพราะทุกอย่างที่เราทำไป มีแต่ทำให้ผมเป็นทุกข์
ลูกรักของพ่อ เฮนรี่ แฮงค์ เจมส์
การรอคอยให้เด็กวัยรุ่นได้สติ
ก็เหมือนรอให้ดอกไม้ งอกออกจากไม้กวาด
แต่ผมมีทางเลือกอะไรอีกเล่า
ผมฆ่าเมียตัวเองเพื่อรักษาบ้านไว้..
และทางเดียวที่ผมจะไปจากมันตอนนี้
ก็คือโดนใส่กุญแจมือ
3 วันก่อน ในไลม์บิสก้า ไม่ไกลจากที่ที่มีคนพบรถของคุณ..
มีคนถือปืนไปปล้นร้านชำ แถวชานเมือง
ได้เงินไป 23 ดอลลาร์ ผมได้รับรายงานเรื่องนี้
เห็นว่าเป็นเด็กหนุ่ม สวมเสื้อผ้าคาวบอยเก่าๆ
มีผ้าคาดปากและใส่หมวกชาวไร่
ดึงปีกหมวกลงบังดวงตา
เฮนรี่หายไปจากโรงเรียนนะ นายอำเภอ..
และเท่าที่ผมจำได้ เขา..
วันนั้นเขาใส่เสื้อสักหลาด นุ่งกางเกงลูกฟูก
ผมคิดว่าเขาไม่ได้เอาเสื้อผ้าไปด้วย..
แต่ยังไงเขาก็ไม่มีชุดคาวบอยหรอก รวมถึงรองเท้าบู๊ตหรืออะไรด้วย
หมวกชาวไร่เขาก็ไม่มีเหมือนกัน
- เขาอาจขโมยของพวกนั้นมาด้วยก็ได้ - ในเมื่อคุณยังไม่รู้อะไร..
มากไปกว่าที่บอกมา คุณก็ควรจะหยุดแค่นั้น
ดีมั้ย ตอนนี้ผมรู้ว่า พวกคุณสนิทกับฮาร์ลาน
ผมรู้ว่าพวกคุณ ไปเที่ยวกันที่เอลค์สคลับ
ลูกชายผมไม่ใช่โจร
เขาไม่ทำร้ายผู้หญิง เขาไม่ร้ายใส่ใครทั้งนั้น
เขาทำตัวเหมือนเด็กปกติ
เราไม่ได้เลี้ยงเขามาแบบนั้น
ลาก่อนครับ นายอำเภอ
ก็อาจจะเป็นพวกตกงาน ที่อยากหาเงินง่ายๆ
แต่ผมรู้สึกว่า ผมต้องพูดให้ฟังน่ะ
เราไม่รู้ว่า คนอื่นเขาพูดกันยังไง จริงมั้ย
คนเขาพูดกันทั่ว
แค่พูดน่ะมันง่าย
บางทีงานก็เป็นอย่างเดียว ที่ช่วยไม่ให้ผมคิดเรื่องแย่ๆ
งานซ่อมหลังคารั่ว ใช้เวลาแค่วันสองวัน
ผมต้องการงานที่จะทำให้ ผมไม่ว่างไปตลอดฤดูหนาว
วันรุ่งขึ้นผมไปรับ เงินจำนอง 750 ดอลลาร์
ท้ายที่สุด..
เราทุกคนก็หนีไม่พ้น
(ยาระงับประสาท เคสเซลแมน แลบอราทอรีส์)
โธ่เว้ย
ไอ้รถเวร
ติดสิวะ
เธอกระซิบบอกความลับผม ที่มีแต่คนตายเท่านั้นที่รู้
ถอยไปนะ
(บ้านพักคาทอลิก เซ็นต์ยูเซเบีย)
เร็วสิ เร็วเข้า ปิดประตู
(โอมาฮาเวิลด์ จอมโจรคู่ขวัญ)
(ด้วยรัก จอมโจรคู่ขวัญ)
ปล่อยเขานะ
ถอยไป
เราจะพาเธอไปหาหมอนะ
ฉันจะไปหาฟืนมา
จะได้ก่อไฟให้อุ่น
โอเคนะ
ฉันจะทำให้เธออุ่น
เขาตายแล้ว.. เฮนรี่
ไม่เอาแล้ว
ฆ่าฉันเถอะ..
ขอร้อง
ฆ่าฉันเลย
ฆ่าฉันเถอะ
อาร์เล็ตต์ ได้โปรด ฆ่าฉันเถอะ
ปาดคอฉัน
เหมือนที่ฉันทำกับเธอ
เอาเลย
แต่เธอไม่ทำ ไม่ยอมฆ่า จนกว่าจะสาแก่ใจ
แชนนอน
2 วันก่อน..
มีชาวไร่ที่เดินทางไปไลม์บิสก้า เขาเห็นอะไรบางอย่าง.. ในคู
ศพผู้หญิงคนนึง
ฟันกรามหายไป 2 ซี่
อาร์เล็ตต์มีฟันกรามหาย 2 ซี่รึเปล่า
ตอนผม..
ตอนผมไปหาวันนั้น หลังจากที่เธอหนีไป
ลูกชายคุณบอกว่า เธอเอาเครื่องประดับไปด้วย
และคุณพูดถึงเงิน 200 ดอลลาร์
ถูกมั้ย
ก็นั่นแหละ
เธอถูกปล้นระหว่างทาง
มีคนชั่ว..
ไปเจอเข้า เลยฆ่าเธอ แล้วก็..
ปล้นเอาเงินกับเครื่องประดับไปด้วย
ศพของเฮนรี่มาถึงเฮมิงฟอร์ด
ด้วยรถไฟในวันที่ 18 ธันวาคม
(เฮมิงฟอร์ดโฮม)
คุณเจมส์ครับ
- คุณเจมส์ - บอกหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น
- คุณเจมส์ๆ - คุณเจมส์ครับ
- เรื่องลูกชายคุณน่ะ - บอกหน่อยว่าคุณรู้สึกยังไง
เมื่อตอนนี้ศพลูกชายคุณ กลับคืนสู่เฮมิงฟอร์ดแล้ว
- คุณเจมส์ - พูดอะไรให้เราเอาไปเขียนหน่อย
คุณเจมส์
เสียใจด้วยนะ คุณเจมส์
ศพโดนหนูแทะน่ะ
ทั้งสองศพเลย ก่อนที่จะมีใครไปพบ
ดูสิว่าพวกมันทำอะไร..
กับลูกฉัน
คุณ..
แต่งศพเขาหน่อยนะ
คุณเจมส์ครับ..
- ความเสียหายมัน.. - ใช่ ผมเห็นว่ามันเสียหายขนาดไหน
แต่งเขาให้ดีๆ หน่อย ให้เขาพ้นสภาพ..
- คุณครับ.. - ห่อศพ
แล้วเอาใส่โลง
โลงดีๆ ด้วย
โลงที่ดีที่สุดของคุณ
- ได้ครับ - ผมมีเงินจ่าย
แน่นอนครับ คุณเจมส์
คลุมศพเขาได้แล้ว
ลูกพ่อ
เอาละ
นี่มัน..
ผมมีเงินนะ..
ไม่ว่าต้องเสียเท่าไหร่
ไม่ควรมีพ่อคนไหน ต้องจูบลาลูกชายเป็นครั้งสุดท้าย..
แต่ถ้าจะมีพ่อคนไหน ควรพบกับชะตากรรมเช่นนี้..
ก็ผมนี่แหละ
แถ้ามีศรัทธาในพระเจ้า ก็จงศรัทธาในตัวพ่อด้วย
อย่าให้หัวใจต้องแตกสลาย
จงศรัทธาในพระเจ้า..
และศรัทธาในตัวพ่อด้วย
บ้านของพระองค์ เป็นที่อาศัยพักพิงมากมาย
หากไม่เช่นนั้น พ่อคงบอกท่านแล้ว
และทางที่ท่านรู้.. "
คนมาร่วมงานเฮนรี่น้อยกว่านี้มาก
"หากเราไปเตรียมสถานที่ไว้ให้ท่าน
เราจะมาอีกครั้ง และมารับท่านด้วยตนเอง
เราอยู่ที่นั่น ท่านก็อาจอยู่ที่นั่นเช่นกัน
และท่านรู้ว่าเราจะไปทางไหน.. "
ช่วยฟังฉันให้จบก่อนนะ
ฉันอยากขายที่ดิน 100 เอเคอร์
ที่ดินตรงนั้นดีนะ ฮาร์ล
ลำบากสินะ
ทั้งบ้านทั้งโรงนา พังไปเป็นแถบ
เฮอร์มี่ กอร์ดอนบอกว่า มีวัวอยู่ในบ้านกับนายด้วย
ยังไงก็เถอะ..
ฉันอยากขายที่ดินผืนนั้นให้นาย
ในราคา 500 ดอลลาร์
อาร์เล็ตต์นอนอยู่ในหลุมศพ
แซลลี่ก็ทิ้งฉันไปแล้ว
ฉันไม่คิดว่าเธอจะกลับมาอีก
เธอว่าฉันเป็นคนโง่ ที่เอาแต่ความคิดตัวเอง เธอพูดถูก
เรามันหัวอกเดียวกัน
ชายสองคนที่เมื่อต้นปียังอยู่กับเมีย..
แต่พอปลายปีเมียหาย
ชายสองคนที่เมื่อต้นปี ลูกยังมีชีวิตอยู่..
พอปลายปีลูกตายกันหมด
แต่ฉันยังเหลือครบสองมือ
ก็ยังดีนะ ฉันว่า
ที่ดินนั่นโดนสาป
ขายให้ธนาคารไปเถอะ
ตอนนี้..
คืองี้..
พวกเขาจะเอาไปขายให้ฟาร์ริงตันน่ะสิ
ฮาร์ล..
ลำธารที่นั่นน่ะ..
มันจะมีแต่เลือดกับไส้หมูนะ
ลำธารของนายก็ด้วย ฮาร์ล
และฉันขอแค่..
ไม่ให้พวกนั้นแตะต้องมัน
ต้องไม่ใช่..
ต้องไม่ใช่พวกนั้น
วิลฟ์..
อย่ากลับมาที่นี่อีกเด็ดขาด
เกิดอะไรขึ้นกับแกน่ะ
เอาละ
ทำใจดีๆ นะ
เอาละ ใจเย็นๆ ไว้
ไม่เป็นไรนะ ทำใจดีๆ
โอเค
เดี๋ยวก็จบแล้ว
โอเคนะ
มันใกล้จบแล้ว
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
นั่นคือปลายปี 1922
ผมเสียไร่นาไป
เมื่อคนฆ่าหมูก้าวเข้ามาในที่สุด
ผมถูกบังคับให้ขาย ด้วยราคาถูกเหลือเชื่อ
ฮาร์ลาน คอทเทอรี่ แขวนคอตายราวๆ ปี 25..
แล้วธนาคารก็ยึดไร่เขาไป
(ขายที่ผืนนี้และผืนอื่น เพื่อสร้างเมือง)
ผมไปอยู่โอมาฮา
เมืองของพวกคนโง่..
ผมลากสินค้าอยู่ 14 เดือน
เหตุผลข้อเดียวที่ผมเลิกน่ะเหรอ
เมื่อไหร่ที่ผมพยายามทำงานให้ยุ่ง เพื่อจะได้ไม่คิดถึงเรื่องพวกนั่น..
พวกมันก็จะมาหาผมเอง
2 ปีเต็มๆ ที่ผมเอาแต่ดื่ม จนเงินค่าที่ดินของอาร์เล็ตต์หมดไป
เวลาไม่ดื่ม..
ผมก็จะไปยังสถานที่ที่เฮนรี่เคยอยู่ ในเดือนสุดท้ายของชีวิต
มีอะไรให้ช่วยคะ
เคยมีการปล้นที่นี่..
สัก 2 ปีก่อนน่ะ
คุณไม่รู้อะไร เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลยใช่มั้ย
นั่นน่ะลูกชายผมเอง
ถูกของเฮนรี่
ยังมีอีกทาง
เสมอ
แต่ในปี 1922..
คนวางแผนร้ายในตัว ชาวไร่ที่ชื่อวิลเฟรด เจมส์..
ไม่เห็นด้วย
(โรงแรมแม็กโนเลีย)
แต่ผมสวดมนต์ไม่ได้อีกแล้ว
ถ้าผมคุกเข่าลง พระเจ้าคงจะตีผมจนตาย
ผมหวังให้ไม่มีพระเจ้า
ผมว่าฆาตกรทุกคนก็หวังเช่นนั้น
เพราะถ้าไม่มีสวรรค์ ก็ไม่มีนรก
ไอ้หนู..
(ห้อง 209)
พ่อนี่แหละ..
เป็นคนฆ่าเธอ
ไม่ใช่หรอก พ่อ
เราทำด้วยกัน
เอาเถอะ แฮงค์
พ่อรักแกนะ.. ไอ้ลูกชาย
ผมรู้
แต่ผมไม่คู่ควรหรอก
พ่อครับ..
แป๊บเดียวเท่านั้นเอง
ท้ายที่สุด..
เราทุกคนก็หนีไม่พ้น
(สร้างจากนิยายขนาดสั้น "1922" ของสตีเฟ่น คิง)
บรรยายไทยโดย ขีดขิน จินดาอนันต์